Tijn

 

Vandaag werd heel Nederland opgeschrikt door het intens droeve bericht dat Tijn is overleden. Tijn was nog maar 6 jaar en leed aan hersenstamkanker.

Wereldberoemd werd Tijn vorig jaar met zijn nagellakactie tijdens 3FM Serious Request. Daarmee haalde hij in z’n eentje 2.5 miljoen euro op. 

Nu is Tijn dood. Een kind dat met zijn actie levens hielp redden, maar anders dan in het liedje van Willeke Alberti dat iedereen wel kent, zelf geen leven voor zich had. De dood komt, vermoed ik, zelden gelegen, maar in het geval van een zesjarig jongetje is hij wel bijzonder wreed.

Toch heeft zich een wonder voltrokken. Het wonder namelijk dat dit jongetje, dit doodzieke jongetje, in het korte leven dat hem was vergund meer heeft betekend en bereikt dan de meesten van ons in een heel leven zouden kunnen.

Dat maakt Tijn onsterfelijk.

We zullen hem nooit vergeten.

Afbeelding

Op krukken

 

Je maakt een smak met je fiets en daar lig je dan. Overeind krabbelen gaat niet meer, dus dan maar 112 gebeld. Na een half uur arriveert een ambulance. Die brengt je naar het ziekenhuis. Daar worden foto’s gemaakt die laten zien dat je heup gebroken is. Als je het niet dacht. Shit happens. De volgende dag word je geopereerd, de chirurg zet de breuk met drie flinke pinnen vast. En dan weer fluks het bed uit en bewegen maar met dat been en met die heup! Auwa, dat doet pijn!

Zo strompel ik nu dus alweer een tijdje moeizaam op krukken door het leven. Mijn actieradius is beperkt en ik heb nog een lange revalidatieperiode te gaan. Het allervervelendst: de eenvoudigste dingen die je opeens niet meer kunt (met een kopje koffie van de keuken naar de kamer lopen, bijvoorbeeld) en die je dan aan je partner moet vragen. De gruwel van het afhankelijk zijn.

Tja, wat kan ik nog? Eropuit gaan is er voorlopig niet bij. Ik maak (zittend) wat foto’s van de vogels in mijn tuin, doe mijn oefeningen en lees In Europa van Geert Mak en Anni interessanti, de autobiografie van historicus Eric Hobsbawm. In het Italiaans, dat houdt de geest scherp.

Maar uiteindelijk komt alles goed. Dan smijt ik de krukken weer aan de kant. Every cloud has a silver lining en zelfs Donald Trump blijft niet eeuwig president van de Verenigde Staten.

Tot betere tijden!

collage

Meneer en mevrouw Vink in mijn achtertuin