Aside

 

Het Ganzenakkoord dat een jaar geleden door Vogelbescherming Nederland met provincies en Land- en Tuinbouworganisatie Nederland (LTO) werd gesloten, is definitief van de baan. Het behelsde het drastisch ‘terugbrengen’ van de aantallen in ons land overzomerende ganzen, in ruil waarvoor de alleen in de winter bij ons verblijvende ganzen betrekkelijk met rust zouden worden gelaten.

Dat gaat nu dus niet door. Niet omdat Vogelbescherming alsnog zou hebben ingezien dat het afschieten en vergassen van zo’n half miljoen ganzen, want dat is het waar het akkoord op neerkwam, wel een hele drastische manier van “beschermen” is, maar omdat de LTO-boeren bij nader inzien liever ook in de winter gewoon doorgaan met schieten.

Daar sta je dan als Vogelbescherming: met lege handen. Je reputatie dat je voor vogels opkomt op het spel gezet, je achterban, die je over dit akkoord niet wilde raadplegen, gebruuskeerd, en voor de ganzen niks bereikt.

Inmiddels hebben de ganzen in ons land een meer dan slechte reputatie en mag je onderhand toch wel spreken van enige ganzenhysterie. Een hysterie, die voornamelijk berust op schromelijke overdrijving van door ganzen veroorzaakte schade aan landbouwgewassen. In plaats van die scheve beeldvorming te corrigeren is Vogelbescherming daar in mee gegaan. Dat heeft onze ganzen geen goed gedaan. En de hoop dat in ruil daarvoor tenminste onze winterganzen zouden worden gespaard is nu dus een illusie gebleken.

Tijd voor een ander beleid.

Het ganzenbeleid in ons land dient gebaseerd te zijn op de uitkomsten van wetenschappelijk onderzoek (bijvoorbeeld naar de effecten van de aanwezigheid van ganzen in natuurgebieden) en niet op hysterie, overdrijving van de door ganzen veroorzaakte schade aan landbouwgewassen en mythes over de negatieve invloed van ganzen op weidevogelpopulaties die door geen enkel wetenschappelijk onderzoek worden gestaafd.

Daar waar het wenselijk is ganzenaantallen te reduceren of ganzen te weren, bijvoorbeeld omdat ze schade aan de natuur veroorzaken door eutrofiering van fosfaatarme plassen en vennen, moet dat op een natuurlijke en diervriendelijke wijze gebeuren. Dat kan, je moet het alleen ook willen.

Consequent opkomen voor vogels, en dus ook voor onze ganzen, en kiezen voor diervriendelijke oplossingen daar waar er sprake is van problemen die door ganzen worden veroorzaakt, zou tot de vanzelfsprekende taken van Vogelbescherming moeten behoren.

Die draad leek Vogelbescherming, met het Ganzenakkoord als treurig dieptepunt, de laatste jaren even te zijn kwijtgeraakt. Laten we hopen dat ze, een ervaring rijker en een illusie armer, hem snel weer oppikt nu dit akkoord defintief van de baan is.

Met lege handen

Advertenties

2 reacties op “Met lege handen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s